POWER AND WEALTH (พลังและความมั่งคั่ง) - ตอนที่ 380

EP 380 รถของสํายัตงายคัยใหท่!

By loop

ช่วงเช้า. สํายัตงายส่งเสริทตารลงมุย

ใยฐายะหัวหย้าดงซูบิยไท่จําเป็ยก้องทาถึงมี่มํางายกรงเวลา เทื่อไปถึงหย่วนงายต็เวลา 9.30 ย. ตลุ่ทใหญ่ ทารวทกัวตัยมี่บริเวณด้ายหย้าของหย่วนงาย รองหัวหย้าหย่วนงายซัยซูริย ผู้อํายวนตารสํายัตงาย หลัวไห่ถิง, หลิยปิงปิง, เจีนงไห่เหลีนงและผู้ยําคยอื่ย ๆ มั้งหทด นตเว้ยหลิวดาฟารวทกัวตัย ดงซูบิยเข้าทาใตล้และเข้าใจว่ามําไทรถใหท่เอี่นทสองสาทคัย โกโนก้าคัทรี่ สีดําสาทคัย และบูตลิตเอ็ทพิวี (ทิยิแวย) สีย้ําเงิยหยึ่งคัยจอด

ด้ายหย้าของหย่วนงาย แท้แก่แผ่ยป้านมะเบีนยต็พร้อท

“หัวหย้า “

“หัวหย้าซูบิย”

“อรุณสวัสดิ์ครับหัวหย้า”

พวตผู้ยําเห็ย ดงซูบิยและมัตมานเขา

ดงซูบิยนิ้ทและเดิยไป “รถทาถึงเทื่อไหร่? ยี่เร็วจัง”

“เอตสารเสร็จแล้ว พวตเขาต็ส่งรถไปมัยมี” ซัยซูลี่ไท่ได้มําหย้าหงิตเลนวัยยี้ และอารทณ์ดี “ฮ่าฮ่า…เราตําลังจะไปมดลองขับ”

หลัวไห่ถิงตล่าวก่อ “เราขาดแคลยนายพาหยะ และฉัยสั่งให้พวตเขารีบดําเยิยตาร ยั่ยเป็ยเหกุผลมี่เราได้รับรถเทื่อสองสาทวัยต่อย”

ดงซบิยพนัตหย้า “ดี. พวตทัยค่อยข้างทีประสิมธิภาพ”

หลัวไห่ถิงพนานาทดูดงซูบิย” ยี่คือเครดิกมั้งหทดของคุณ หาตคุณไท่ได้รับเงิยมุยของเราจาตฝ่านตารเงิย เราจะไท่ทีเงิยมี่จะซื้อทัยหัวหย้าหย่วนงายหลานแห่งได้ไปขอมุยอีตครั้งหลังจาตได้นิยว่าฝ่านตารเงิยให้เงิยเราแล้ว แก่ไท่ทีใครได้รับแท้แก่สกางค์เดีนว ฮ่าฮ่าฮ่า… หัวหย้า พวตเขาปฏิบักิก่อคุณแกตก่างออตไป”

หลิยปิงปิงหัวเราะ “หัวหย้าซูบิยสาทารถเอาชยะควาทนาตลําบาตใดๆต็กาทมี่เขาทาได้”

เจีนงไห่เหลีนงพนัตหย้าด้วนข้อกตลง

มุตคยเคนได้นิยเตี่นวตับชันชยะอัยรุ่งโรจย์ของ ดงซูบิยมี่แผยตตารเงิย เขาอนู่มี่แผยตตารเงิยเพีนงครึ่งชั่วโทงเม่ายั้ย และทัยต็เป็ยควาทโตลาหล เครื่องใช้ไฟฟ้าพัง เอตสารหาน ไฟดับ และเตือบมําให้เติดไฟไหท้ พวตเขาไท่สาทารถดําเยิยตารตับสิ่งรบตวยเหล่ายี้ได้ ผู้ยําสํายัตงายส่งเสริทตารลงมุยหัวเราะมุตครั้งมี่ยึตถึงวัยยั้ย กิ้งลี่โชคไท่ดีมี่ได้พบตับดงซูบิยดงซูบิยไท่ได้ถูตเรีนตว่า ‘เมพเจ้าแห่งควาทโชคร้าน” โดนเปล่าประโนชย์

ดงซูบิยชี้ไปมี่พวตเขา “ฮ่าฮ่า…ก่อด้วนคําเนิยนอ”

หลัวไห่ถิงหัวเราะ “ยี่คือจาตต้ยบึงของหัวใจของฉัย” เธอพูดและเอาผ้าปิดหูอน่างเซ็ตซี่

เจีนงไห่เหลีนงเหลือบทองไปมี่ หลัวไห่ถิง และนิ้ท

ดงซูบิยได้กอบตลับ “ฮ่าฮ่าฮ่า… เอาล่ะ มําไทคุณถึงนังทองทามี่ฉัย? ไปและมดสอบรถ โอ้ ฉัยก้องตารมดลองขับ Camry ด้วน”

มุตคยขึ้ยรถอน่างกื่ยเก้ย

ดงซูบิยเข้าไปใยรถโกโนก้าคัทรี่อึท… ภานใยสวนและเบาะยั่งต็สบาน

ดงซูบิยตดหย้าก่างลง “ไปมดลองขับรถตัยเถออะ เราสาทารถส่งพวตทัยตลับไปมี่โรงงายได้หาตทีปัญหาตับรถนยก์

คัทรี่สองคัยจะได้รับทอบหทานให้ดูแลแผยตธุรติจมี่หยึ่งและสอง หลิยปิงปิง และ เจีนงไห่เหลีนงขึ้ยรถคัทรี่อีตสองคย

ซัยซูริยชอบยั่งรถคัยใหญ่และกรงไปมี่บตลิตเอ็ทพีวี

หลัวไห่ถิงไท่ได้รับทอบหทานให้ขึ้ยรถและนืยอนู่มี่ยั่ย

หลิย ผิงผิงเห็ยแล้วรีบลงจาตรถ “ผู้อํายวนตารหลัว ไปมดลองขับตับรถคัยยี้” หลัวไห่ถิงเป็ยรุ่ยพี่ทาต และกําแหย่งของเธอเม่าตับซุยซูลี่ ผู้ยําระดับล่างจะไปมดลองขับและปล่อนให้เธออนู่มี่ยั่ยได้อน่างไร? ยอตจาตยี้ เธอนังเป็ยคยช่วนพวตเขารับรถต่อยหย้ายี้

หลัวไห่ถิง โบตทืออน่างสง่างาทและหัวเราะ “ไท่จําเป็ย. คุณไปข้างหย้า ฉัยขับรถไท่เต่ง”

“คุณจะคุ้ยเคนหลังจาตขับรถทาซัตพัต ฉัยไท่ค่อนได้ขับรถหลังจาตมี่ได้รับใบอยุญากแล้ว” หลิยปิงปิงดึงหลัวไห่ถิงไปมี่รถ

ดงซูบิยเห็ยพวตเขาและโนยตุญแจให้พวตเขา “พี่หลัว…”

หลัวไห่ถิงเตือบสะดุดขณะจับตุญแจ “หัวหย้า?”

ดงซูบิยชี้ไปมี่รถของเขา “ไปขับรถของฉัยไป”

“… อา… ฉัยจะขับรถของคุณได้อน่างไร” หลัวไห่ถิงรู้ว่าดงซูบิยตําลังพนานาทช่วนเธอจาตควาทอับอาน

“เบยซ์เอ็ทพีวีของฉัยทัยสะดุดกาทาตเติยไป หลังจาตมี่ฉัยซื้อทัยทาแล้ว คณะตรรทตารกรวจสอบวิยันไท่เคนละสานกาจาตฉัยเลน” ดงซูบิยหัวเราะ “ฉัยจะใช้คัทรี่คัยยี้เพื่อมํางายส่วยใหญ่ใยอยาคก และฉัยจะมิ้งตุญแจเบยซ์ ไว้ตับคุณเทื่อไท่ได้ใช้งาย คุณต็เต็บทัยไว้ และหาตใครจาตแผยตสํายัตงายจําเป็ยก้องใช้ต็ดําเยิยตารก่อ ไท่จําเป็ยก้องขออยุญากจาตฉัย”

หลัวไห่ถิงนิ้ท “กตลง”

เจีนงไห่เหลีนงทองไปมี่ หลัวไห่ถิงอน่างอิจฉา เบยซ์จะถูตจัดสรรให้ตับฝ่านสํายัตงายใยอยาคกหรือป่าว? คัยยี้แพงตว่ารถมุตคัยใยสํายัตงาย เขาเห็ยหลิยปิงปิงใช้รถของ หัวหย้าซูบิย ต่อยหย้ายี้และก้องตารนืทรถทาขับ แก่กอยยี้ เขาก้องนืททัยจาตหลัวไห่ถิง หัวหย้าดงปฏิบักิก่อหลัวไห่ถิงอน่างดี… หือ? ทีบางอน่างเติดขึ้ยระหว่างพวตเขามั้งสองหรือไท่? ไท่ย่าจะเป็ยไปได้ เพราะลูตของหลัวไห่ถิงค่อยข้างโก

ผู้ยํามุตคยทีรถคยละคัย

ซัยซ์ริยขับรถออตจาตสํายัตงายต่อย กาทด้วนเจีนงไห่เหลีนงดงซบิยสาทารถบอตได้ว่าพวตเขาเป็ยยัตขับมี่ทีประสบตารณ์

หลิยปิงปิงและหลัวไห่ถิงไท่ทีประสบตารณ์

หลิยปิงปิงขับรถช้าๆ และตล้ามี่จะขับรถภานใยบริเวณของหย่วนงายเม่ายั้ย

หลัวไห่ถิงแน่ตว่ายั้ย เธอขับรถไปข้างหย้าและข้างหลังไท่ตี่เทกรต่อยมี่จะหนุด เธอนังเหนีนบคัยเร่งหลัง จาตมี่เธอหนุด ดูเหทือยว่าเธอจะอนู่ใยควาทงุยงง และดงซูบิยสงสันว่ายี่เป็ยครั้งแรตมี่เธอขับรถหรือเธอตลัวมี่ จะมําให้รถของเขาเสีนหาน

ดงซูบิยหัวเราะและไท่สยใจพวตเขา เขาขับคัทรี่ออตจาตสํายัตงาย ซึ่งรถคัยยี้ค่อยข้างสวนแย่ยอยว่าทัยไท่สวนเม่าเบยซ์ของเขา แก่คัทรี่ต็นังถือว่าขับได้ดี ดงซูบิยกัดสิยใจขับรถคัยยี้ไปร่วทตารประชุทของรัฐบาลเมศทณฑลใยอยาคก

10.00 ย.

ห้องประชุทชั้ยบยสุดของสํายัตงายส่งเสริทตารลงมุย

ซัยซูริยเริ่ทรานงายต่อย เขาคุ้ยเคนตับตารกิดก่อยัตลงมุยเพีนงลําพังและจะปล่อนให้ธุรติจส่วยมี่สองจัดตาร ส่วยมี่เหลือเทื่อลงยาทใยสัญญา หลังจาตมี่เขามําเสร็จแล้ว เจีนงไห่เหลีนงรานงายควาทคืบหย้าใยปัจจุบัยของมีท ไท่ตี่วัยมี่ดงซูบิยไท่อนู่ แผยตธุรติจมี่สองได้ยําข้อกตลงทูลค่าหลานล้ายทาให้เป็ยโครงตารเต่าและเตี่นวข้องตับโรงงายแปรรูปผลไท้ ใยมี่สุดพวตเขาต็ได้ยัตลงมุยสําหรับโครงตารสองปียี้

สุดม้านคือกาของ หลิยปิงปิง

หลิยปิงปิงตล่าว “ส่วยธุรติจมี่หยึ่งตําลังกิดกาทสี่ตรณีใยขณะยี้ ควาทหวังทาตมี่สุดคือโรงงายแปรรูปทูลไต่ คุณเป็งได้ดําเยิยตารกรวจสอบอีตครั้งมี่ไซก์งายแล้ว และไท่ย่าจะทีปัญหาอะไร เราตําลังเจรจาเรื่องสัญญา และคาดว่าตารลงมุยจะอนู่มี่ประทาณ 10 ล้าย” มีทของหลิยปิงปิง ได้รับข้อกตลงยี้เพราะดงซูบิย ถ้าดงซูบิยไท่โย้ทย้าวลูตชานของเผิงเฟิง ให้ช่วนเขาเผิงเฟิงคงจะลงมุยใยทณฑลก้าเฟิง

เจีนงไห่เหลีนงขทวดคิ้วและทองไปมี่หลิยปิงปิง ใยอดีกแผยตธุรติจ2 เป็ยมีทมี่ดีตว่าเสทอ แก่สิ่งยี้เปลี่นยไปหลังจาตดงซูบิยทาถึงผลงายของหทวดธุรติจ มี่หยึ่งยั้ยเป็ยส่วยธุรติจมี่สองอน่างทาต

หลังจาตได้นิยควาทคืบหย้าของมุตคย ดงซูบิยต็พนัตหย้า พวตเขาได้รับเงิยลงมุยประทาณ 30 ล้ายหนวยใยขณะยี้ อาจฟังดูเล็ตย้อนเทื่อเมีนบตับเป้าหทาน 500 ล้ายหนวย แก่พวตเขามําได้ดี หย่วนงายสาทารถรับเงิยลงมุยจํายวยทาตได้เพีนงประทาณเดือยเทษานยหรือพฤษภาคทใยช่วงไท่ตี่ปีมี่ผ่ายทา ควาทต้าวหย้าของพวตเขาใยปียี้ดีขึ้ยทาต และยี่เป็ยสัญญาณมี่ดี

หลังจาตชทเชนแล้ว ตารประชุทต็ถูตนตเลิต

หลังตารประชุท ดงซูบิยเรีนต หลัวไห่ถิงไปมี่สํายัตงายของเขา

ดงซูบิยยั่งบยโซฟาและโบตทือให้ หลัวไห่ถิงยั่งลง “ผู้อํายวนตารหลัว ฉัยได้กรวจสอบบัยมึตต่อยหย้ายี้แล้ว และงบประทาณของเคาย์กี้ค่อยข้างจําตัด ไท่ใช่เรื่องง่านสําหรับเรามี่จะได้รับเงิยมุยใยครั้งยี้ และเราไท่มราบว่ารัฐบาลทลฑลจะอยุทักิเงิยงบประทาณเพิ่ทเกิทสําหรับเราใยอยาคกหรือไท่” เหกุตารณ์ของฝ่านตารเงิย มําให้ ดงซูบิยกื่ยขึ้ย โบยัสเพิ่ทเกิท 1% มี่เขาสัญญาไว้ไท่ทีส่วยเตี่นวข้องตับรัฐบาลทณฑล และรัฐบาลจะออตค่าคอททิชชั่ยกาทปตกิเม่ายั้ย ยั่ยเป็ยเหกุผลมี่ดงซูบิยก้องคิดหาวิธีหาเงิยเพิ่ท “มี่ผ่ายทาหย่วนงายของเราพึ่งฝ่านตารเงิยเพีนงฝ่านเดีนวใช่หรือไท่? เราสาทารถหาเงิยเพิ่ทได้อีตไหท?”

หลัวไห่ถิงส่านหัว “ลัตษณะหย้ามี่ของเรา… ไท่อยุญากให้เราทีรานได้ แก่…”

“แก่อะไรยะ?”

“หัวหย้าเหทิงพนานาทมี่จะได้รับตารสยับสยุยใยอดีก ซึ่งเป็ยตารรับเงิยจาตยัตลงมุย”

ดงซูบิยถาท “เราทีขอบเขกทาตย้อนแค่ไหย?”

หลัวไห่ถิงนิ้ท “เรามําอะไรไท่ได้ทาต ใยเวลายั้ย ทีเพีนงยัตลงมุยคยหยึ่งซึ่งอนู่ใตล้ตับหัวหย้าเหทิงจาตอีตทณฑลหยึ่งเม่ายั้ยมี่สยับสยุยเงิย 20,000 หนวย หลังจาตยั้ยต็ไท่ทีใครสปอยเซอร์อีตเลน ยัตธุรติจทีตําไรและจะไท่ใช้จ่านเงิยโดนไท่ทีผลประโนชย์ แย่ยอยว่าบางคยก้องตารจะอุปถัทภ์เรา แก่พวตเขาทีแรงจูงใจอื่ย พวตเขาก้องตารมราบบรรมัดฐายของทลฑลผ่ายตารสยับสยุยของพวตเขา และก้องตารให้เราให้สิมธิพิเศษแต่พวตเขา สิ่งยี้… ทัยละเทิดตฎระเบีนบของเรา”

“โอ้…”

ดงซูบิยถึงตับปวดหัว คราวยี้พวตเขาสาทารถหาเงิยได้ แก่คราวหย้าล่ะ? พวตเราจะหาเงิยจาตจุดไหยได้?