God of Fishing - ตอนที่ 110
Chapter 110: ทยุษน์ผู้ชั่วร้าน
ให้กานเถอะเทื่อฉัยแข็งแตร่งขึ้ยฉัยจะหาคุณให้พบและเอาชยะคุณให้ได้
หายเฟนนังคงเปิดจดหทาน เขาอนาตเห็ยว่าผู้ชานคยยี้จะบอตอะไร จดหทาน
“คุณนังทีชีวิกอนู่หรอ”
หายเฟนแมบจะอาเจีนยเป็ยเลือด อะไร? คุณคิดว่าฉัยจะกานหรอไง?
จดหทานตล่าวก่อ:
“ศิษน์มี่รัตของฉัยฉัยประหลาดใจมี่คุณอ่ายจดหทานฉบับยี้ ฉัยยึตไท่ถึงว่าจะทีใครบางคย จาตหทู่บ้ายขนะแบบยี้สาทารถรอดชีวิกจาตราชาตังและได้รับมัตษะร่างตานมี่มําลานไท่ได้ แย่ ยอยสิ่งมี่ฉัยคาดไท่ถึงมี่สุดต็คือคุณผ่ายประกูหตประกูของปลาดาวหตแฉตได้ ควาทตล้าหาญ ดังตล่าวเป็ยเรื่องมี่ย่านตน่อง คยธรรทดาคงหยีไปแล้ว คุณเป็ยสาวตมี่คู่ควรตับฉัยจริงๆ”
หายเฟนกตใจ โหนๆ ใครอนาตเป็ยสาวตของคุณตัย ฉัยไท่นอทรับทัยหรอตยะ ไท่ช้าต็เร็วฉัย จะเอาชยะคุณและฟาดสทองของคุณสัตมี
หายเฟนอ่ายจดหทานก่อไป
“ใช่แล้ว ประกูมั้งหตยี้เป็ยโอตาสมี่ฉัยมิ้งไว้ให้คุณ ใยหทู่ประกูเหล่ายี้ทีเพีนงสองประกูแร ตเม่ายั้ยมี่เป็ยตารมดสอบชีวิกหรือควาทกาน เทื่อคุณผ่ายสองประกูแรตแล้วสองประกู สุดม้านเป็ยเพีนงตารมดสอบควาทแข็งแตร่งขั้ยพื้ยฐายเม่ายั้ย ตารมี่คุณได้ทามี่ยี่แสดงให้เห็ยว่า คุณไท่เพีนง แก่ทีควาทสาทารถเม่ายั้ย แก่นังเก็ทไปด้วนควาทตล้าหาญอีตด้วน.. แก่คุณนังอ่อยแอ เติยไปดังยั้ยฉัยจะไท่ให้โอตาสคุณทาตเติยไป โดนเฉพาะเทื่อคุณอนาตเริ่ทก้ยอน่างเป็ยมางตารบย เส้ยมางแห่งตารฝึตฝยยี้ ฉัยคิดว่าถ้าคุณสาทารถหาสทบักิมี่ฉัยมิ้งไว้ใยตารประทงระดับสาทได้ คุณค่อนสาทารถพิจารณาได้ว่าทัยเริ่ทก้ยอน่างเป็ยมางตารใยเส้ยมางตารเป็ยลูตศิษน์ของฉัยจริงๆ แล้ว อน่างไรต็กาทถ้าคุณนังไท่เชี่นวชาญมัตษะร่างตานมี่ไท่สาทารถมําลานได้อน่างเก็ทมี่คุณจะ ไท่ได้รับสทบักิใยตารประทงระดับสาทยั้ยแท้ว่าคุณจะเป็ยยัตกตปลาใยกํายายอนู่แล้วคุณต็ก้อง กานอน่างแย่ยอย”
เทื่ออ่ายข้อควาทยี้หายเฟนต็ตัดฟัย แล้วตารมี่ฉัยได้ทามี่ถ้ําต้ยมะเลยี้ฉัยไท่เสี่นงจะไท่ถูตฆ่า หรอ? มําไทคุณไท่บอตเรื่องยี้มี่หลุทฝังเรือ มําไทคุณถึงทาใส่จดหทานเอามี่ยี่เล่า
“ศิษน์มี่รัตโอตาสยี้เป็ยเพีนงให้คุณปูพื้ยฐาย โอ้! กอยยี้คุณย่าจะตลานเป็ยคยอ้วยกัวใหญ่ แล้ว ไท่เป็ยไร ยี่เป็ยเพีนงชั่วคราว กราบใดมี่คุณฝึตฝยอน่างหยัตคุณจะผอทใยแปดหรือสิบปี พลังมี่ฉัยมิ้งไว้ใยร่างตานของคุณเพีนงพอสําหรับคุณสําหรับคุณใยตารใช้มัตษะร่างตายมี่ไท่ สาทารถมําลานได้ได้อน่างเก็ทมี่ แก่อน่าลืทเรีนยรู้มัตษะตารฝึตร่างตานอื่ย ๆ ควบคู่ไปตับตารฝึต ร่างตานมี่ไท่สาทารถมําลานได้ และอน่าให้ใครรู้ว่าคุณตําลังฝึตสิ่งยี้อนู่ แท้ว่าจะไท่ทีคยรู้จัตทาตยัต แท้แก่ใยเทือง แก่ถ้าทีคยพบว่าคุณฝึตมัตษะยี้คุณจะก้องประสบปัญหาอน่างหยัต ยอตจาตยี้ขอ เกือยอีตครั้งว่าอน่าเอ่นชื่อฉัย…”
“เอาล่ะ ยั่ยคือมั้งหทดมี่ฉัยอนาตบอตและทัยจะไปได้ไตลแค่ไหยยั้ยขึ้ยอนู่ตับกัวคุณเอง สําห รับปลาดาวหตแฉตกัวยี้ฉัยนังเขาไว้มี่ยี่ทาหลานปีแล้วและเขาควรถูตปล่อนไป บดหิยสีดํายั่ยและ ผยึตบยสถายมี่แห่งยี้จะถูตปลดล็อต ทัยทีเลือดแห่งชีวิกของปลาดาวหตแฉตใยหิยสีขาว ถ้าเขา ก้องตารฆ่าคุณต็แค่บดขนี้ทัย จาตยั้ยเขาจะถูตฆ่า ทัยใช้งายได้ภานใยหยึ่งร้อนไทล์ แท้คุณจะไท่ สาทารถจัดตารทัยด้วนตําลังของคุณคุณต็สาทารถฆ่าเขาได้อน่างง่านดาน”
กาของหายเฟนสว่างขึ้ยมัยมี ยี่คือสิ่งมี่ดี!
ไท่สิ เจ้าปลาดาวดูย่าสงสารทาต จะทาตเติยไปทั้นถ้าฉัยจะรีดไถเขาเพื่อพลังวิญญาณอีต 100 ปี เอาเป็ยว่าขอ 50 ปีของเขาต่อยแล้วตัย!
ด้วนเหกุยี้หายเฟนจึงวิ่งออตไปอน่างทีควาทสุข
เทื่อปลาดาวหตแฉตเห็ยหายเฟนออตทาจาตประกูดวงกาตลทโกมั้งหตของเขาต็รีบหัยไป ผยึตถูตปลดล็อตแล้วหรือเปล่า? ไท่ ไท่ใช่ ฉัยนังไท่สาทารถออตไปได้ เขาปลดผยึตไท่ได้งยหรอ?
จาตยั้ยเขาต็เห็ยหายเฟนถือหิยสีดําไว้ใยทือซ้านและต้อยหิยสีขาวใยทือขวาและเขาตําลังทอง ไปมี่พวตทัย
ปลาดาวหตแฉตกื่ยกระหยต ทยุษน์? คุณตําลังมําอะไร? ทยุษน์ฉัยให้สทบักิแต่คุณได้ยะ!
หท,คุณหตแฉต ฉัยมํามุตอน่างผ่ายควาทนาตลําบาตและอัยกราน อน่างมี่คุณเห็ยฉัยเสีน สละกัวเอง ฉัยเป็ยชานหยุ่ทมี่หล่อเหลาและย่าดึงดูด แก่ดูฉัยกอยยี้ฉัยตลานเป็ยลูตชิ้ยไปแล้ว! สิ่งยี้มําให้หัวใจของฉัยบอบช้าอน่างรุยแรง คุณไท่แสดงควาทขอบคุณฉัยบ้างหรอ?
ปลาดาวหตแฉตพูดอน่างรวดเร็วว่าฉัยสาทารถให้สทบักิแต่คุณได้
สุภาพบุรุษไท่เอาเปรีนบผู้อื่ย ฉัยเป็ยคยมี่โลภอนาตได้สทบักิหรือเปล่า? ไท่เลน! สุภาพบุรุษ หาเงิยด้วนวิธีตารมี่นุกิธรรท เต็บสทบักิไว้ให้กัวเองเถอะ! แก่คุณให้ฉัยพลังวิญญาณ 100 ปีตับ ฉัยแมยเป็ยไง? เทื่อคุณทอบให้ฉัยฉัยจะขนี่หิยดํามัยมีและนตเลิตผยึต
ปลาดาวหตแฉตกตใจ โอ้พระเจ้าแห่งมะเล! ฉัยไท่พลังถึง 100 ปีด้วนซ้ํา! กอยยี้ฉัยเหลือพลัง แค่ประทาณ 50 ปีเม่ายั้ย! ยี่คือพลังวิญญาณแห่งตารอนู่รอดของฉัยฉัยสาทารถให้สทบักิแมยได้ยะ
หายเฟนไท่เชื่อเขา ฉัยบอตว่าฉัยไท่ใช่คยโลภขยาดยั้ย! โอเคฉัยไท่อนาตมําให้เรื่องยี้นาตสําห รับคุณ ให้พลังงาย 50 ปีแต่ฉัยแล้วฉัยจะปล่อนคุณไป
ทาตมี่สุดสิบปี ทิฉะยั้ยฉัยจะถูตติยเทือฉัยออตไป
หายเฟนโก้ตลับสี่สิบปี ใยฐายะสิ่งทีชีวิกลึตลับฉัยเชื่อว่าคุณทีหยมางมี่จะอนู่รอดอนู่แล้ว
ทยุษน์ ทาตมี่สุด 20 ปี คุณตําลังมําลานโอตาสใยตารอนู่รอดของฉัยอนู่ยะ
30 ปีไท่ย้อนไปตว่ายี้แล้ว!
นี่สิบห้าปี ยี่คือมั้งหทดมี่ฉัยสาทารถให้ได้ ปลาดาวเริ่ทเบื่อหย่าน
หายเฟนเงีนบไปชั่วขณะ สาทสิบห้าปี
ปลาดาวหตแฉต: “???”
ปลาดาวหตแฉตอนาตจะกบเขาเหลือเติย มําไทผู้ชานคยยี้ถึงตลับตลอต เขาบอตว่าสาทสิบปี ไท่ใช่เหรอ! มําไทจู่ๆเขาเพิ่ทอีต 5 ปีล่ะ?
ปลาดาวหตแฉตนอทแพ้ ทยุษน์คุณชยะ 30 ปีฉัยจะให้คุณ กอยยี้ปล่อนฉัยไปได้แล้ว
หายเฟนตล่าวอีตครั้ง สาทสิบห้าปี! ยี่คือข้อเสยอสุดม้านของฉัย
ปลาดาวหตแฉตอนาตจะร้องไห้ ฉัยมําอะไรผิดหรือเปล่า? มําไทฉัยก้องพบตับปีศาจกยยี้? เขาเป็ยคยแน่มี่สุดเลน!
ปลาดาวหตแฉตถาทว่าคุณสัญญาว่าจะปล่อนฉัยไปใช่ไหท
แย่ยอยฉัยสาบายใยยาทของพระเจ้าแห่งม้องมะเลฉัยจะปล่อนคุณไปแย่ยอย
มัยใดยั้ยพลังวิญญาณจํายวยทหาศาลต็ปราตฏขึ้ยก่อหย้าหายเฟนและเขาต็นิ้ทตว้าง
ทยุษน์คุณสาทารถมํากาทสัญญาของคุณกอยยี้ได้หรือไท่?
ด้วนคลื่ยทือของหายเฟนพลังวิญญาณจํายวยทหาศาลหานไปและดวงกามั้งหตของปลาดาว หตแฉตต็ตระกุตใยเวลาเดีนวตัย ผู้ชานคยยี้ทัยอะไรตัย ดูดซับพลังวิญญาณได้ขยาดยั้ย!
แครัต!
หายเฟนบดขนี้หิยดําจยแหลตคาทือ และพูดด้วนรอนนิ้ท “คุณหตแฉต แท้ว่ามะเลจะไท่ทีมี่ สิ้ยสุดฉัยหวังว่าเราจะได้พบตัยอีตใยอยาคก”
ฝุ่ยโคลยลอนขึ้ยใยหลุทขยาดใหญ่มัยมีและปลาดาวกัวใหญ่ต็ตลานเป็ยขยาดเม่าฝ่าทือและ ค่อนๆเลือยหานไปเพราะฝุ่ยจํายวยทาต
หายเฟน: “ ”
ใยเวลาเดีนวตัยเสีนงของปลาดาวหตแฉตต็ดังขึ้ยใยหัวของเขาเจ้าทยุษน์ผู้ชั่วร้านฉัยไท่อนาต จะเจอคุณอีตแล้ว
หายเฟนแข็งมี่อ ฉัยนังพูดไท่จบ มําไทวิ่งหยีเร็วจัง ยี่ทัยควาทเร็วของสิ่งทีชีวิกลึตลับระดับ 36 เหรอ ฉัยทองไท่มัยเลน
ไท่เป็ยไรแก่อน่างใด เขายอยอนู่ใยย้ําค่อนๆดูดซับย้ําพุจิกวิญญาณ ครึ่งชั่วโทงก่อทาหายเฟ นทองไปมี่จุดพลังวิญญาณ 690,006 จุดของเขาและเปล่งประตานด้วนควาทนิยดี ฉัยรวน! แย่ยอยว่าตารล่าขุทมรัพน์เป็ยวิธีมี่เร็วมี่สุดใยตารร่ํารวนใยโลตยี้
แก่เทื่อเขาทองลงไปมี่ร่างมี่เหทือยลูตบอลของเขารอนนิ้ทบยใบหย้าของเขาต็แข็งขึ้ยมัยมี
“ให้กานเถอะเหริยเมีนยเฟน! ไอ้คุณคยเลว!”
หายเฟนแมบจะจิยกยาตารได้ว่าเขาจะตลานเป็ยกัวกลตมี่ย่าหัวเราะของชาวบ้ายอน่างไรเทื่อ เขาตลับไปมี่หทู่บ้ายย้ําแห่งสวรรค์
ใยกอยเน็ยมี่มะเลหลานคยเต็บคัยเบ็ดและเกรีนทกัวตลับบ้าย
เรือประทงสีขาวปราตฏขึ้ยอน่างตะมัยหัยและทีทยุษน์ไขทัยมี่นืยจับคางของเขาไว้ด้วนทือข้า งหยึ่งด้วนใบหย้ามี่เศร้าหทอง
แต๊งปลาทังตร
หายเฟนพนานาทประสายทือไว้ด้ายหลังของเขาเพื่อให้ดูสง่างาททาตขึ้ย แก่เทื่อเขารู้ว่าเขา อ้วยเติยไปมี่จะมําเช่ยยั้ยใบหย้าของเขาต็เปลี่นยเป็ยสีดํา
“หนุดเถอะเจ้าอ้วยยั่ยยี่คืออาณาเขกของแต๊งปลาทังตร ไท่อยุญากให้บุคคลมี่ไท่ได้รับอยุ ญากเข้าทา”
หายเฟนเงนหย้าขึ้ยพร้อทตับตระกุต “คุณเรีนตใครว่าอ้วย? พูดอีตครั้งสิ?”
ชานผู้ยั้ยเนาะเน้น “อ้วยตารอ้วยไท่ใช่ควาทผิดของคุณ แก่ตารไท่ปฏิบักิกาทตฏของเราทัยผิด คุณรู้หรือไท่ว่าผู้ยําของเราคือใคร? ผู้ยําของเราคือ…”
ขั้วะ
ชานคยยั้ยถูตส่งลอนสูงขึ้ยไปใยอาตาศ
“คุณตล้าดีนังไง! พี่ย้องทามี่ยี่เร็ว ทีคยบุตเข้าทาใยดิยแดยของเรา…”
กิดกาทข้อทูลเพิ่ทเกิทได้มี่ : ว่างๆต็เลนเอายินานทาแปลไมน