เงื่อนเงารัก “เป็นอะไร”“ เปล่าค่ะบุศแค่จินตนาการตามภาพวาดของลูกเท่านั้นเอง” เธอบอกพลางยิ้มเผื่อนกำมือที่ยังสั่นไว้แน่นแล้วหันไปยิ้มกับลูกสาว“ วาดสวยจริงลูกที่ไหนจ๊ะเนี่ย”“ ไม่รู้ค่ะพี่ตุ๊กตาสอน” เด็กหญิงบอกพลางระบายสีเนินดินคนฟังขมวดคิ้ว“ จ๊ะ? อะไรใครสอนนะ” ไข่หวานไม่ตอบเหมือนจะไม่สนใจด้วยซ้ำคนเป็นแม่จึงไม่เซ้าซี้บางทีเธออาจแค่หูแว่วไป แต่ที่แน่ ๆ เธอไม่อยากให้ลูกวาดมันต่อ“ ไหนวาดอย่างอื่นให้แม่ดูบ้าง” เธอตะล่อม แต่คำตอบของลูกก็ทำให้ต้องงันไปอีกครั้ง“ ไข่หวานอยากวาดรูปผู้หญิงคนนั้น”“ ภาพแบบนั้นเด็กวาดไม่ได้หรอกจ้ะหนูต้องเริ่มจากภาพง่ายๆก่อนปลาไหมปลาก็วาดง่ายๆ